YALANCI BAHAR


Bugün güneş yüzünü bir gösteriyor, bir saklıyor.
Sıcak gibi hissettiğim hava aslında içimi üşütüyor.
Ben yine battaniye altından yazıyorum bunları :)
Artık ayağıma patik üstüme hırka giymekten sıkıldım!

Ellerim ise buzzzz...
Nedense kolay kolay ısınamayanlardanım.
Kansızlık dimi :))


Sıkı sıkı giyinen ben güneşi görünce hemen ilham geldi!
Koş Ayşenur koş bu güneş kaçmaz dedim ve aldım fotoğraf makinamı elime.
Fotoğraf çekimi için ışık çok önemli.
Bu aralar en zor bulduğumuz şey...




Bir ışık hüzmesi bile beni yerimden kaldıracak kadar enerji
 verdiyse baharda ki halimi görün bide siz :))
Gerçi bu sefer de bahar yorgunluğu gelir bana kesin :)



Her mevsimin ayrı bir enerjisi ve ruhu var.
İnsanoğlu hemen etkileniyor işte.

Peki ya renklerin enerjisi?
Mesela ben kıyafetteki renk seçimlerimi o sabah nasıl bir ruh halinde uyandıysam ona göre seçerim.
Tüm gün o rengi benimser ve bana verdiği enerjiye göre hareket ederim.
Bilerek yaptığım bir şey değil bu. Tamamen içimden gelen...



Uzun zamandır bu eski orjinal emaye çaydanlıkla bir fotoğraf çekmek istiyordum.
Güneşi de görünce bu kareleri yakalamak kaçınılmaz oldu.

Bu çaydanlığı annem bana Kırklareli den (annemin memleketi) teyzemin bahçesinden getirdi.
Teyzem bahçesinde saksı olarak kullanıyormuş. Annem bizim kız pek sever böyle şeyleri demiş ve benim için istemiş. Ahh teyzem kim bilir ne hatıraların var bu çaydanlıkta...
Şimdi bana emanet, merak etme gözüm gibi bakıyorum ;)


Hatta annem o kadar abartmış ki geçen gelirken bana kocaman bir tencere getirmiş emaye :))
Başka projelerim var onun için ileride!




Ne zamandır istiyordum son moda scculent çiçeklerden. 
Ama bakım konusunda kendime çok güvenmediğim için bir türlü cesaret edemiyordum. 
Neyse ki çok fazla bakım istemiyor kendisi çünkü kaktüsgillerin akrabalarından :) 
Çok fazla sulamaya gerek yok. 
Bakalım bu miniği büyütmeyi başarırsam bundan kendime bir bahçe yaparım artık.





İsterdim ki limonlarım taze Akdenizden. Ama nerede???
Burada doğal bir şey bulmak imkansız...



 Sanırım ben insan çekmekten daha çok seviyorum obje çekmeyi.
Böyle görüntüler tamamen hayal gücümle ortaya çıkıyor...
Söylemeden geçemeyeceğim blog komşum, ablam muhteşem fotoğrafların 
sahibi sevgili Sahilde ki Ev aslında bu konu da beni teşvik eti. 
Kendin daha çok çek görmek istiyoruz deyince cesaret buldum kendimde.
 Senin kadar olamam belki Ayşegül ablacığım ama yolundan ilerlediğim kesin :)



Bazen buraya yazmak istediğim o kadar çok şey oluyor ki yazıp yazıp siliyorum...
Bir çok blogger arkadaşım gibi ben de sıkıntımı derdimi ya da mutluluğumu 
yazmak istiyorum ama yapamıyorum. Kendi kendime burası dekorasyon blogu 
senin üzüntünden derdinden kime ne ki diyorum. 



Gerçek hayatta da mutluluğumu üzüntümü kendi içimde yaşamayı tercih ediyorum. 
Çok fazla paylaşmıyorum. Belki bu yüzden sessizliğim...
Ama bazen ağır geliyor elbette içimde yaşadıklarım. 
Başlıyorum ağlamaya. İyi ki ağlamak diye bir şey var o da olmasa herhalde patlardım :)))
Zaten çocukluk fotoğraflarımın çoğunda ağlayan minik bir kız var :))


Şunu farkettim ki yaşadıkça olgunlaşıyorsun ve geriye dönüp baktığımda ne saçma sapan şeylere ağlamışım diyorum ve çok kızıyorum kendime! Ah bir öğrenebilsem hak etmeyen insanlara fazla değer vermemeyi. 



Yaşadıklarımdan ders çıkarmayı güçte olsa başarmaya başladım.
Gördüm ki başka türlü insanlar da varmış ve onlar da farklıymış herkes ben gibi değilmiş!

Önce bunu kabul ettim. Tabi bu uzun bir süreç yaşadığım sürece hayat bana öğretecek zaten...
Ama benim mütevaziliğimden, sessizliğimden kimse medet ummasın! 
Cevap vermemem karşım da ki kişinin duruma düşmemek içindir...


Bu kez kendim için ilk defa sizlere bunları yazdım .
Bu kez silmeyi tercih etmedim...
bakalım bu başlangıç nasıl olacak :))



Klavyeye bıraktım kendimi bir anda bunlar geçti aklımdan, beynimden, hislerimden...
Sadece paylaşmak istedim ;)


Başınızı ağrıttıysam ne olur kızmayın bana bu gün kendim için bir başlangıç yaptım ve kararlar aldım. Umarım başarılı olurum içimde ki benle bu aralar çok savaşıyoruz ondan :)

Sizi seviyorum...
Bol güneşli haftalar dilerim...































2 yorum:

  1. Sevgili Ayşenur, dün aslında tabletten okudum bu yazını ama nedense bana yorum yazdırmadı.. Çok güzel olmuş fotoğrafların, ve ışığı hakikaten çok güzel yakalamışsın.. Bu güzelliklerde minicik bir katkım olduğu için de çok mutluyum.....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de seni tanıdığım için çok şanslıyım Ayşegül ablacığım... Sen Hep çek ve bizi kendi dünyan ile aydınlat! Begenilerin için teşekkür ederim sevgiler :)

      Sil

 

YAZAR KAFE

Bumerang - Yazarkafe

FACEBOOK'TA BEĞEN

ÜYELER

UYARI!

WHITE COUNDTRY HOUSE COPYRIGHT2013-2016. TÜM HAKLARI SAKLIDIR.
BU SİTEDE YAYINLANAN YAZILAR VE RESİMLERİN İZİNSİZ KULLANILMASI 5846 SAYILI FİKİR VE SANAT ESERLERİ YASASINA AYKIRIDIR.